Toeters en snottebellen

Het is zover: de zoveelste (en ongetwijfeld niet de laatste dit seizoen, of zelfs dit jaar) verkoudheid is weer gearriveerd. Als we beginnen rekenen vanaf het begin van de herfst, is het nog maar de derde verkoudheid (inclusief een oorontsteking weliswaar), dus op zich is dat niet zo uitzonderlijk. Maar toch, we staan er niet voor te springen.

Elise klonk het afgelopen weekend vooral ’s morgens een beetje als een bejaarde zeehond die net 2 pakjes sigaretten had gerookt. Ze kon ook nog maar amper slapen, van zodra ze ging liggen begon ze alles bij elkaar te hoesten. Verder wel vrolijk, dat was niet zo een probleem. Maar na 2 dagen dus gigantisch oververmoeid. En een oververmoeide peuter, dat is gewoon nog extra vermoeiend: Elise was volledig hyperactief en wist met zichzelf geen blijf (maar bleef wel lachen, gelukkig). En mama en papa stonden erbij en keken ernaar. En wreven intussen eens goed in de ogen om de vermoeidheid weg te krijgen (want bij oververmoeidheid is er bij ons, in tegenstelling tot bij onze dochter, geen sprake van hyperactiviteit). Integendeel.

Gelukkig kregen we zondag een gouden tip die ik bij deze aan iedereen wil aanraden: mijn schoonzus zei dat ze al goede resultaten had geboekt door gewoon een ajuin op de slaapkamer te zetten. Een middeltje uit grootmoeders tijd, maar het zou de luchtwegen openzetten. Ik was niet meteen overtuigd, maar goed, een mens is bereid om veel te proberen voor een beetje nachtrust. En buiten de te voorziene stank, hadden we er niets bij te verliezen. Dus, zogezegd zogedaan. Tijdens het middagdutje stond er een grof gesneden ajuin onder Elise haar bed. De geur was na haar middagdut al niet meer te harden, maar er was wel al minder sprake van haar zeehondhoest. En in de nacht erna is dat alleen maar verbeterd. Dus hebben we die ajuin nog maar even laten staan, kwestie van zeker te zijn. Resultaat: een peuter die gigantisch stinkt naar ajuin (nogmaals mijn excuses voor de mensen in de crèche, we hebben haar echt niet in de ajuinsoep gesopt ofzo….) maar die wel terug vrij kan ademen. Halleluja.

Vanavond is het tijd voor de laatste inentingen bij Kind en Gezin. Hopelijk geeft dat niet te veel problemen in combinatie met de verkoudheid. Ik heb de kamer intussen ajuinvrij gemaakt en laten verluchten, maar vanavond zullen we voor de zekerheid toch maar terug een bordje onder haar bedje zetten 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *