Over het nut van…een taakverdeling

“het geeft rust om te weten wat je die avond moet doen, en vooral wat je niet moet doen”

De combinatie werk – gezin is niet zo evident. In het begin is het een leerproces, waar je allebei met vallen en opstaan in moet groeien.
Wij zelf hadden aanvankelijk het gevoel dat er een berg werk was nadat je thuiskomt van het werk (wat in zekere zin ook waar is), en hadden het moeilijk om orde te brengen in de chaos. Elke avond dezelfde vragen: wie let er op de baby? Wie maakt eten? Wie zorgt ervoor dat de dochter haar tas klaar is voor de volgende dag?
Tot we een tip kregen om aan het begin van de week de taakverdeling vast te leggen. We spreken nu op voorhand af wie welke dag dag bepaalde taken op zich neemt. Wie gaat er naar de kippen? Wie zorgt voor de vaatwasser?

Ik moet zeggen: het is iets wat ik iedereen kan aanraden. Het geeft rust om op voorhand te weten wat je die avond moet doen en vooral wat je niet moet doen. Het spaart ook discussie en vermijdt dat iemand zich benadeeld voelt.
Belangrijk detail ook: we beperken het aantal taken. Op voorhand spreken we dus eigenlijk af om ons pas bijvoorbeeld op donderdag met de was bezig te houden. Of pas in het weekend te poetsen. En we doen ons uiterste best om dat te respecteren. Uiteraard zijn we niet te rigide: als er iets onvoorzien gebeurt, kunnen we de planning aanpassen (en dat is met een baby niet te vermijden). Maar er is een basis om van te vertrekken.

Misschien gaan we dit niet de volgende jaren elke week op papier zetten. Misschien (en hopelijk) vinden we op den duur een routine die gewoon vanzelfsprekend is. Maar tot zover geven we onszelf tijd en doen we het op deze manier. En ik raad het iedereen aan!

Eerste hulp bij kinderen

Als mama heb je 1 grote angst: dat er ooit iets ergs gebeurd met je kindje. En vooral: dat je niet weet wat te doen als er zich een noodgeval voordoet en je baby zich verslikt, ademnood krijgt, hoge koorts maakt,….
Ik heb deze angst op 2 manieren aangepakt.

1. Ik heb een ehbo-cursus gevolgd specifiek voor baby’s en kleine kinderen (www.childcareacademy.org). De cursus duurde enkele uren, maar dit bleek genoeg om de meest cruciale onderwerpen te behandelen en de grootste onzekerheid weg te nemen. Je leert alles over reanimatie (bij volwassenen, kindjes en baby’s), hoe om te gaan met verslikking, de basis van wondzorg, hoe te reageren bij vergiftiging… Als je deze cursus hebt gevolgd, heb je het gevoel dat je juist kan handelen als het nodig is. Een boost voor het zelfvertrouwen!

2. 1 nadeel: zo een cursus vergeet je snel… Om de info op te frissen en nog extra zaken bij te leren, heb ik het boek “eerste hulp bij kinderen (EHBK)” aangeschaft (te verkrijgen via Lannoo of www.mamabaas.be). In dit boek worden de noodgevallen besproken, maar ook de meest gangbare kinderziektes en hoe ermee om te gaan. Ik heb het boek niet aan een stuk uitgelezen, maar het ligt hier. Elke keer als ik denk dat er iets mis is met mijn dochtertje of ik een vraag heb over een kinderziekte die ongetwijfeld eraan komt, kijk ik wat dit boek zegt. De huisarts die het heeft geschreven legt alles uit in duidelijke taal (niet te veel medische termen) met handige tips en info. Een aanrader voor elke mama of iedereen die vaak op kleine kinderen let!

Uiteraard is dat allemaal slechts theorie. Hopelijk moeten we nooit ontdekken of deze kennis echt toegepast zal worden als er zich een echt noodgeval voordoet. Maar we kunnen maar beter voorbereid zijn 🙂

Lessen van een nieuwe mama

“Doe vooral je eigen ding”

Als nieuwe mama wordt al snel 1 ding duidelijk: hoe goed je ook bent voorbereid, eigenlijk heb je geen flauw idee van hoe het er allemaal echt aan toe gaat eens je de verantwoordelijkheid hebt over dat kleine wezentje.
Maar na verloop van tijd wordt al snel veel duidelijk. Hieronder enkele dingen die ik intussen heb geleerd.

1. Planning is een utopie met een baby in huis. Telkens wanneer je denkt dat het ritme min of meer gevonden is en je het risico neemt om daarmee rekening te houden bij een planning, kan je er zeker van zijn dat het ritme van je baby net die dag helemaal veranderd is…. En je dus de hele boel weer kan aanpassen. Niet plannen blijkt dus vaak de meest efficiënte oplossing.

2. Van zodra de baby er is, neemt de omvang van het universum drastisch af. Het grootste deel van de tijd is er enkel jij, je baby en je partner. Of de naaste familie, die kunnen er vaak ook nog wel even bij. Voor de rest van de wereld blijkt ineens weinig tot geen plaats meer te zijn. Vriendschappen komen noodgedwongen (tijdelijk) op een lager pitje. Nieuwsuitzendingen worden maar half gevolgd. Tot er iets in het nieuws komt waarbij er iets ergs is gebeurd met een andere baby. Dan wordt het ineens moeilijk om de tranen te bedwingen. We zullen het maar op de hormonen steken zeker?

3. Geen enkele baby is dezelfde. Elke baby blijkt een ander ritme te volgen, andere dingen eerst te leren, andere dingen leuk te vinden. En het belangrijkste: dat is allemaal oké. Je baby is perfect in staat zelf aan te geven wat hij/zij nodig heeft en wanneer. Je kan als mama/papa niet meer doen dan dit ritme volgen.

4. Tijdens de kraamperiode leer je noodgedwongen dat je niet alles zelf kan bolwerken. Voltijds voor een baby zorgen, het huishouden runnen en liefst nog voor vers eten zorgen: een onmogelijke combinatie…. In mijn geval kon ik rekenen op mijn familie, maar ook dan vond ik de kraamhulp die elke week langskwam een godsgeschenk. Het gaf ons de nodige rust om beter voor ons dochtertje te kunnen zorgen. Dus: aanvaard hulp. Laat mensen maaltijden brengen voor in je diepvries op dagen dat je het allemaal niet ziet zitten. Aanvaard het als mensen vragen of ze je strijk moeten doen. Neem een poetsvrouw. Bekijk wat jou kan helpen om meer tijd te investeren in de dingen die er echt toe doen: voor je kind zorgen en voor jezelf.

5. Slaaptekort wordt tijdens de kraamperiode (en daarna) relatief: daar waar je vantevoren steeds 8u slaap per nacht nodig had, blijk je nu toch te functioneren na een reeks onderbroken nachten waar je alles samengeteld maximum 4 of 5 uur slaap hebt gehaald. Niet dat je door de dag huppelt, maar je functioneert. Gewoon, omdat je baby je nodig heeft. Als je dan na een aantal maanden eindelijk eens een aantal uren na elkaar kan doorslapen, voel je je plots een herboren mens.

6. De belangrijkste les? Doe gewoon je eigen ding. Luister naar advies van anderen als je dat wilt, maar als je bij dat advies geen goed gevoel hebt, laat het dan. Volg je moederinstinct. Dat zit er zelden naast.