30 dagen zonder suiker… dag 3

Hoe kan je geraffineerde suikers bannen in een maatschappij die de consumptie ervan alleen maar aanmoedigt?

We zijn intussen 3 maart, wat wil zeggen dat we aan dag 3 zitten van onze dagen zonder suiker. En ik ben trots om te zeggen dat ik nog niet heb gefaald! Maar het is mij wel opgevallen hoe hard al die geraffineerde suikers zijn ingebakken in onze maatschappij. Eigenlijk snoep je een hele dag zonder erbij stil te staan. Koffietje kopen voor onderweg? Koekje erbij! Koffiepauze op het werk? Koekje erbij! Een klein hongertje ’s middags en zelf niks voorzien? Je kan naar de snoepautomaat gaan, maar ook daar zijn geen gezonde dingen terug te vinden. Ik zelf was tijdens de koffiepauze op het werk al mijn speculoosje aan het uitpakken zonder erbij stil te staan. Gelukkig had ik het net op tijd door, en wou mijn collega zich met plezier opofferen 😉

Gelukkig bestaan er ook lekkere alternatieven, al moet je daar soms wat achter zoeken. Ik neem nu wat fruit mee naar het werk. Of in de natuurwinkel koop ik een reep pure chocolade (niet van de “gewone” pure chocolade van Cote d’Or, maar echte pure, met 85% cacao en geen suiker toegevoegd). En daar waar ik anders moeite had om mij te beperken tot 1 reepje chocolade, valt mij op dat ik van die ‘echte’ chocolade na een klein stukje al genoeg heb.
Om maar even te zeggen hoe verslavend de andere versies zijn, door de combinaties van suiker en vet.

Het enige nadeel (en ook meteen de reden dat een levensstijl zonder geraffineerde suikers voor bijna niemand echt haalbaar is): die gezonde alternatieven kosten handenvol geld. Voor een paar euro heb je in de supermarkt een gigantische hoeveelheid chocolade, maar de gezondere versie van in de natuurwinkel kost al snel 2 euro voor 1 kleine reep. Diepvriesmaaltijden, kant – en klaarproducten, snacks, koekjes, …. de goedkoopste versies zijn meestal diegenen die het meest suiker en vet bevatten. Wil je de “gezondere” variant, betaal je 3x zoveel.
De overheid kan mensen nog zoveel aansporen om gezonder te eten, en blijven hameren op het feit dat teveel suikers en vetten ongezond zijn, maar zolang de prijzen niet veranderen, gaat er geen grondige verandering mogelijk zijn in het voedingspatroon van de mensen. Want wie geen geld op overschot heeft (en laat ons eerlijk zijn, bij de meerderheid is dat het geval), kan het zich niet permitteren om zijn voedingsgewoontes ten gronde te veranderen. Misschien is daar dus toch nog wat werk aan de winkel.

 

Maar we eindigen positief: voorlopig houdt onze uitdaging nog stand! Nog 27 dagen te gaan 🙂